نماد سایت مطالبه سهند

یک بام و دو هوای شرکت عمران؛ وقتی پای پول در میان است شریکیم، وقتی پای خدمت است، غریبه!

به گزارش #مطالبه_سهند، ماجرای #آزادراه_تبریز_سهند دیگر از “پروژه عمرانی” گذشته و به یک “کلاف سردرگم مدیریتی” تبدیل شده است. مسیری که قرار بود باری از دوش شهروندان بردارد، حالا به باری سنگین بر جیب آن‌ها و ابزاری برای بازی‌های اداری تبدیل شده است.

🔴حذف چراغ‌خاموشِ تخفیف‌ها؛ عوارض ۱۲ هزار تومانی برای خدمات صفر!
در جدیدترین پرده از سریال بدعهدی‌ها، تخفیف عوارضی برای ساکنان سهند حذف شده است. حالا شهروندان باید برای تردد در مسیری که در زمستان‌ها رنگ «برفروبی» و «نمک‌پاشی» را به خود نمی‌بیند، مبلغ ۱۲ هزار تومان پرداخت کنند.
سوال اینجاست: این مبالغ گزاف بابت کدام خدمات ایمنی و نگهداری دریافت می‌شود؟ آیا آزادراهی که حداقل‌های استاندارد را در فصول سرد ندارد، مستحق چنین مبالغی است؟

🔴 نامه عجیبی که بوی «فرار رو به جلو» می‌دهد
چندی پیش، شرکت عمران سهند با انتشار نامه‌ای که تعجب افکار عمومی را برانگیخت، رسماً خود را از مسئولیت‌های این آزادراه کنار کشید. این شرکت مدعی شده که مسئولیت اجرایی طرح از شرکت مادر تخصصی عمران شهرهای جدید به شرکت ساخت و توسعه زیربناهای حمل‌ونقل منتقل شده و مأموریت آن‌ها به پایان رسیده است!
این یعنی: «هر مشکلی دارید، به ما زنگ نزنید!»

🔴 وقتی که دُمِ خروس بیرون زد: گاردریل‌هایی که با ادعای شرکت عمران نمی‌خواند!

در حالی که جوهر نامه «سلب مسئولیت» شرکت عمران هنوز خشک نشده، این شرکت هم‌اکنون در حال نصب گاردریل در مسیر ۵ کیلومتری فاز ۵ همین آزادراه است!

اگر مسئولیت شرکت عمران تمام شده، این عملیات اجرایی چیست؟ اگر شرکت عمران هنوز مجری است، آن نامه‌نگاری‌ها و شانه خالی کردن از پاسخگویی به مطالبات مردمی چه معنایی دارد؟

🔴سیاست «محسنات برای من، عیوب برای دیگران»

به نظر میرسد در این تناقض آشکار، شرکت عمران سهند رویکردی “فرصت‌طلبانه” را در پیش گرفته است.
هر جا صحبت از افتتاح، پیشرفت فیزیکی و رزومه‌سازی باشد، شرکت عمران نفر اول صف ایستاده و پروژه را “دستاورد” خود می‌خواند؛ اما به محض اینکه صحبت از برف‌روبی، ایمنی، روشنایی و فشار مالی به مردم به میان می‌آید، خود را یک «مهمان غریبه» جلوه می‌دهد که مأموریتش تمام شده است!

مسئولان شرکت عمران باید پاسخ دهند که بالاخره کجای این سفره نشسته‌اند؟ بخش “افتخارات” یا بخش “پاسخگویی به مردم”؟ نمی‌شود نان آزادراه را خورد و چوبش را به تن مردم رها کرد.